சாப்பாட்டு ராமன் - சீனா பாய் டிபன் சென்டர்

ஹோலி பண்டிகை கொண்டாட ஆசைப் பட்ட ரூபக், சரியான துணை மற்றும் இடம் கிட்டாத காரணத்தால், சென்னையில் வட இந்தியர்கள் அதிகம் புழங்கும் சௌகார்பேட்டைக்கு ஹோலி அன்று மாலை சென்றான். யாரேனும் ஒருவராவது தன் மீது வண்ணம் அடிக்க மாட்டார்களா என்ற ஏக்கத்துடன் மின்ட் ஸ்ட்ரீட்டினுள்  நுழையும் போதே, காவல் துறை போக்குவரத்தை தடுத்து, நடந்து செல்பவர்களை மட்டும் அந்த தெருவினுள் அனுமதிப்பதைக் கண்டு, தன் எண்ணம் ஈடேறும் என்று ரூபக்கிற்கு அளவு கடந்த மகிழ்ச்சி.

அந்தச் சாலையில் என்றும் இயங்கும் கடைகள் அன்று அடைக்கப்படிருந்தன. ஹோலி விளையாடியதற்கு சாட்சியாக, கரும்பலகையில்  பல வண்ணங்கள் கொண்டு வரைந்தது போல், அந்த  தார் சாலை தனது சுய நிறத்தை இழந்து வானவில்லாக ஜொலித்தது. அந்த சாலையில் சற்று தூரம் சென்றவுடன் எதிரில் வந்த புலியாட்டம், தாரை, தப்பட்டை, மற்றும் ஆண்டாள் ஊர்வலம் ஆகியவற்றைக் கண்டவுடன் தான் ரூபக்கிற்கு போக்குவரத்து மாறுதலுக்கான உண்மை காரணம் புரிந்தது. ஹோலி அன்று வடக்கர் அதிகம் வசிக்கும் பகுதியில் ஆண்டாள் எந்த வித இடையூறும் இன்றி ஊர்வலம் வருவது நம் நாட்டின் ஒற்றுமையை ஓங்கச் செய்தாலும், ஹோலி கொண்டாட முடியாமல் போனது ரூபக்கிற்கு பெரும் ஏமாற்றமே.                

ரூபக் ஏமாந்தாலும், ராமனையாவது குஷிப்படுத்தலாம் என்று பர்மா வகை உணவுகள் கிடைக்கும் பீச் ரயில் நிலையத்தை நோக்கி நடந்தோம். சமீப காலத்தில் அவதாரம் எடுக்காமல் அடங்கியே வாழும் ராமனை அந்த வழியில் கண்ட ஒரு கடை விலாசத்தில் இருந்த 'George Town' என்ற வார்த்தை தட்டி எழுப்பியது. சுமார் ஓர் ஆண்டுக்காலமாக  George Town பகுதியில் இருக்கும் சீனா பாய் டிபன் சென்டரில் ஊத்தாப்பம் உண்ணவேண்டும் என்பது அவன் ஆழ் மனதில் பதிந்து இன்றுவரை நிறைவேறாத  எண்ணம். உடனே கூகுள் மேப் துணையுடன் அந்தக் கடை இருக்கும் இடம் அருகில் தான் என்பதை அறிந்து, கூகுள் அம்மணி வழி காட்ட தன் இலக்கை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான். இதில் கொடுமையான விஷயம் என்னவென்றால், அந்த வழி தான் பயணம் தொடங்கிய மின்ட் ஸ்ட்ரீட்டின் தொடக்கத்தை தாண்டி செல்ல வேண்டி இருந்தது. சதுரமாக சுமார் மூன்று கிலோ மீட்டர் தூரம் நடந்து தொடங்கிய இடத்தை கடந்து தன் இலக்கை நோக்கி நடந்தான். உணவு என்று வந்துவிட்டால் ராமனுக்கு தூரம் ஒரு பெரிய விஷயம் அன்று என்பதை வாசகர்கள் நன்கு அறிந்திருப்பீர்.

இலக்கை நோக்கி செல்லும் போது, இடதுபுறம் ஒரு சீனா பாய் டிபன் சென்டர் வந்தபோதும், கூகுள் அம்மணி இலக்கை அடைய இன்னும் முன்னூறு மீட்டர் என்று சொல்ல, நம் ஊரில் தான் ஒரு பிரபலமான கடையின் பெயரிலேயே பல போலிக்கள் உருவாகுவது வழக்கமாயிற்றே என்று தொடர்ந்து நடந்தான் ராமன்.  முன்பு கண்ட ஆண்டாள் ஊர்வலம், அந்த கோவிலை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்க, அந்த கூட்ட நெரிசலை பிளந்துகொண்டு ராமன் முந்தி சென்று பார்த்தால், கூகுள் அம்மணி காட்டிய இலக்கு 'சீனா பாய் ஜூஸ் கடை'. எப்பொழுதும் அந்த அம்மணியை முழுதாய் நம்பவே கூடாது என்று சபதம் கொண்டு, மீண்டும் அந்த ஊர்வலத்தை கடந்து முன்னமே கண்ட சரியான கடைக்கு ராமன் விஜயம் செய்தான்.

கடையின் முன்புறம்

சீனா பாய் டிபன் சென்டர் பொடி வெங்காய ஊத்தாப்பத்திற்கு மிகவும் பெயர் போன கையேந்தி பவன். இரண்டாம் தலைமுறையாக தொடர்ந்து இயங்கி வரும் அந்தக் கடையில் ஊத்தாப்பம் மற்றும் நெய் பொடி இட்லி ஆகிய இரண்டு உணவு வகைகள் தான் உண்டு. 

ஒரே கல்லில், இருபத்து நான்கு தோசைகளை முறுக செய்து கொண்டே, பல மொழிகளில்(நான் இருந்தவரை தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்தி) சரளமாக புன்முறுவலுடன்  வாடிக்கையாளர்களிடம் பேசி அவர்களுக்கு காத்திருக்கும் அலுப்பு தெரியாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார் உரிமையாளர் சந்தானம். உதவிக்கு மூன்று வடக்கு வாலிபர்கள் இருந்தாலும், ஊத்தாப்பம் இவர் கைவண்ணம் தான். 'வீட்டில் ஏதேனும் விழா நாட்கள் தவிர்த்து மற்ற அனைத்து நாட்களும் கடை 6 30 மணி முதல் இரவு 11 30 வரை இயங்கும்' என்று பெருமிதத்துடன் கூறுகிறார் சந்தானம்.

தோசைகளை தயார் செய்யும் சந்தானம்

இருபத்து நான்கு தோசைகளுக்கு கல்லில் ஒட்டி ஒட்டி மாவு ஊற்றி, அதன் மேல் நறுக்கிய வெங்காயம் மற்றும் கறிவேப்பிலையை தூவி, இட்லி பொடியை அள்ளி வீசி, தோசை நனையும் அளவு எண்ணெய் ஊற்றி, பின் ஒட்டி இருக்கும் தோசைகளை ஜோடி ஜோடியாக வெட்டி, அவற்றை திருப்பி போட்டு, அவர் தாயார் செய்யும் அந்த இருபத்து நான்கு ஊத்தாப்பங்களும், கல்லில் இருந்து எடுக்கப் பட்ட அடுத்த பத்து நொடிகளில் காணாமல் போய் விடுகின்றன.

தக்காளி , புதினா என இரண்டு வகை சட்னிகளுடன், பிளாஸ்டிக் தட்டில் வாழை இலை மேல் ராமனின் கைக்கு வந்த இரண்டு ஊத்தாப்பங்கள் நல்ல மொறுகளாக, சுவையுடன் இருந்தன. தரமும் சுவையும் சேர்ந்து கிடைக்கும் இந்த பொடி ஊத்தாப்பம் ஒன்றின் விலை ரூபாய் இருபது தான். சிலர் இந்த ஊத்தாப்பத்தின் மேல் உளுந்த வடையை உடைத்து தூவியும் உண்கின்றனர். 

ஊத்தாப்பத்தின் பின்புறம்

சரவண பவன் மினி இட்லி அளவில் இருக்கும் இட்லிக்களில், பத்து நெய்யில் குளிப்பாட்டப்பட்டு அவற்றின் மீது மழை சாரல்கள் போல் பொடி தூவப்பட்டு, சூடாக அதே போல் வாழை இலையில் பரிமாறப் படுகின்றன.  இந்த இட்லியுடனும் சிலர் உளுந்த வடையை தூள் செய்து கலந்து உண்கின்றனர். இந்த பொடி இட்லியின் விலை ஐம்பது ரூபாய்.

உளுந்த வடையுடன் நெய் போடி இட்லி

என்றுமே கையேந்தி பவனில் தான் அசல் சுவை உண்டு என்ற ராமனின் கூற்றை மீண்டும் ஒரு முறை உறுதி செய்தது சீனா பாய் டிபன் சென்டர். ப்ராட்வே பேருந்து நிலையித்தில் இருந்து நடந்து செல்லும் தூரத்தில், பூக்கடை காவல் நிலையத்தை கடந்து, N.S.C. போஸ் சாலையில் கிடைக்கும்   இந்த சுவை மிகுந்த ஊத்தாப்பங்களை அனைவரும் ராமனைப் போல் சுவைத்து மகிழுங்கள்.                                   

	Tweet

சாப்பாட்டு ராமன் - நாயர் மெஸ் (சேப்பாக்கம்) & சோழிங்கநல்லூர் பானி பூரி

நாயர் மெஸ் (சேப்பாக்கம்)

உயிரின்றி இருபத்து ஏழு நாட்கள் செயல்படமால் இருந்த எனது கணினியை, உயிர்பிக்கும் பொருட்டு சில சாதனங்கள் வாங்க என் நண்பனுடன் ரிட்சி ஸ்ட்ரீட் சென்றிருந்தேன். அன்று தான் என் நண்பன், பல மாதங்கள் செயல்படாமல் இருந்த ராமனை மீண்டும் அவதரிக்கச் செய்தான். 'இங்க நாயர் மெஸ்னு ஒரு கடை இருக்காம், அங்க சாப்பாடு நல்லா இருக்கும்னு சொன்னாங்க. அங்க போய் சாப்பிடுவோமா?' என்று கேட்டவுடன், பல நாள் சுவை மறந்திருந்த நாக்கு துடிக்க, உடனே ராமனும் வழிமொழிந்தான். 

வாலாஜா சாலை வரை சென்று, சேப்பாக்கம் கிரிக்கெட் விளையாட்டு அரங்கிற்கு முன், வலது புறம் இருந்த முஹம்மத் அப்துல்லா சாலையில் திரும்பினோம். என் நண்பன் அந்தக் கடைக்கு சென்றதும் கிடையாது, அது எங்கிருக்கும் என்றும் தெரியாது. அவனுக்கு தெரிந்த வாய் வழி ஞானம் அந்தச் சாலை வரை தான். அருகில் இருந்த ஆட்டோ ஓட்டுனர்களிடம் வழி கேட்க, ஒரு கார் சென்றால் வேறு வாகனங்கள் செல்ல கூட வழியில்லாத ஒரு சின்ன முட்டுச் சந்தை எங்களுக்கு காட்டினர். சில அடிகள் அந்த சந்தினுள் சென்றவுடனே எங்கள் இரு சக்கர வண்டியை, ஏற்கனவே  ஓரமாக நிறுத்தப் பட்டிருந்த வண்டிகளுடன் நிறுத்திவிட்டு மெல்ல நடந்தோம்.

அந்த சந்தின் இறுதிக்கு வந்த போது, ஒரு சிறிய உணவகம் தென்பட்டடது,  அங்கு எந்த ஒரு விளம்பரப் பலகையும் இல்லாததால் சற்று தயங்கி, எதிரில் வந்த ஒருவரிடம் விசாரிக்க, அவர் உடனே  'இதுதாங்க நாயர் மெஸ்' என்று சிரித்தார். கீழ் உள்ள புகைப்படத்தில் இருக்கும் இருக்கைகள் அனைத்தும் நிரம்பி இருக்க, மேலே குளிர் சாதன அறைக்கு சென்றோம். உள்ளே நுழைந்தவுடன் பல அரசு அலுவலகத்தில் இருப்பது  போன்ற உணர்வு தானாகவே வந்து விட்டது. காரணம், இஸ்த்ரி போட்டு இன் செய்யப்பட்ட சட்டைகளுடன், நரைக்க தொடங்கியும், நரைத்து விட்ட முடிகளுடனும் அங்கு நிறைந்திருந்த அதிகாரிகள். 'வழக்கமாக அரசு அதிகாரிகளை மதிய உணவு வேளைகளில் அங்கு காண முடியுமாம். பல பெரிய தலைகளும் இங்குதான் உணவு வாங்குவார்கள்' என்ற தனது செவி வழி ஞானத்தை என் நண்பன் என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டான்.

Image courtesy - Google

மேசைப் பணியாளர், தலை வாழை இலையை மேசை மேல் விரித்தவுடனே எனக்கு அந்த இடத்தின் மீது ஒரு மதிப்பு தோன்றியது. பொதுவாக சென்னையில் வாழை இலையில் உணவு பரிமாறும் இடங்கள் மிகக் குறைவு. மிகப் பெரிய சைவ உணவகங்கள் கூட தட்டில் இலையை வெட்டி வைத்து தான் உணவு பரிமாறுகின்றனர்.  என் நண்பன் தனக்கு ஒரு அசைவ சாப்பாடு சொல்ல, நான் எனக்கு ஒரு மட்டன் பிரியாணி ஆர்டர் செய்தேன். மெனு கார்ட் என்று ஒன்று அங்கு இல்லாதது குறிப்பிடத்தக்கது.

Image courtesy - Google

ஒரு பொரியல், கூட்டு, அப்பளம், சாம்பார், ரசம், மோர் என்று வழக்கமான வகைகளுடன், மீன் குழம்பு அல்லது கோழி குழம்பு அல்லது மட்டன் குழம்பு தேர்வு செய்து கொள்ளலாம். இவைகளுடன் அளவில்லா சாப்பாடு. என் நண்பன் தனக்கு ஒரு வஞ்சரம் மீன் ப்ரை ஆர்டர் செய்திருந்தான். வீட்டு சாப்பாடு போல் அனைத்தும் சுவையாக இருந்தது.

வஞ்சர மீனுடன் சாப்பாடு

நாயர் மெஸ் என்பதால் கேரளா வகை பிரியாணி வந்து விடுமோ என்று ஒரு வித அச்சத்துடன் காத்திருந்த பொழுது, தமிழக மட்டன் பிரியாணியாக உள்ளே ஒரு முட்டையுடன் வந்தது. மட்டன் பிரியாணிக்கும் கோழி முட்டைக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று தெரியாதபோதும், பல கடைகளில் காரணம் தெரியாத இந்த வழக்கம் தொத்திக்கொண்டு விட்டது. பிரியாணி சுவையும் நன்றாகவே இருந்தது. இங்கு என்னை ஆச்சரியப் படுத்திய விசயம் அந்த பிரியாணியுடன் வந்த ஒரு லெக் பீஸ் தந்தூரி சிக்கன். அங்கு இருந்த கூட்டத்தில் சற்றும் ஒட்டாத இரு வாலிபர்களாக, தந்தூரி சிக்கனைக் கண்டு நான் 'ழே' என்று முழிக்க, 'அது பிரியாணியுடன் வரும் காம்போ' என்று அந்த மேசைப் பணியாளர் விளக்கினர்.        

சிக்கன் தந்தூரியுடன் பிரியாணி 

சுவையான தரமான உணவை உண்ட ஒரு திருப்தி இருந்தபொழுதும், அந்த கம்போ தந்தூரியால் பில் எவ்வளவு வரும் என்று ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.  பில் வந்தவுடன் எனக்கு பெரும் ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. அந்த மட்டன் பிரியாணியின் காம்போ விலை வெறும் நூற்று அறுபது ரூபாய். பொதுவாக எல்லா உணவகங்களிலும் இருக்கும் மட்டன் பிரியாணியின் விலை தான் என்பதால் எனக்கு அந்த தந்தூரி சிக்கென் இலவசமாக வந்தது போல் தோன்றியது. நண்பன் உண்ட அசைவ சாப்பாடு எழுபது ரூபாய். வஞ்சரம் ப்ரை நூற்று என்பது ரூபாய். 

பில் செலுத்தியபோழுது அனைவருக்கும் போல் எங்களுக்கும் ஒரு மலை வாழைப்பழமும் ஒரு பீடாவும் இலவசமாக வழங்கினர். சாப்பாடு மற்றும் பிரியாணி பிரியர்களுக்கு சுவையுடன் கூடிய தரமான மலிவு விலை உணவு இங்கு உண்டு.       

சோழிங்கநல்லூர் பானி பூரி 

பொதுவாக தமிழகத்தில் கிடைக்கும் பானி பூரியில் அசல் வடக்கு சுவை இருப்பது இல்லை என்று பல நாள் குறை பட்டிருந்த ராமனுக்கு, அந்தக் குறையை தீர்க்கும் விதத்தில் பானி பூரி கிடைக்கின்றது என்றால், ராமன் செல்ல மறுப்பானா? 

சோழிங்கநல்லூர் சந்திப்பின் அருகில் கரூர் வைஸ்யா வங்கி செல்லும் சர்விஸ் சாலையில் ஒரு பானி பூரி கூடையுடன் இன் செய்த சட்டையுடன் ஒரு ஆபிசர் போல கம்பிரமாக காட்சி தந்தார் அந்த வடக்கு நண்பர்.  கடை தொடக்க நேரத்திலேயே நாங்கள் சென்றதால், அவர் தயார் செய்துகொண்டிருந்த பொழுது  ஹிந்தியில் பேசியதை என் நண்பர் மொழி பெயர்த்தது: 

சென்னையில் அசல் பானி பூரி சுவையுடன் தினமும் மாலை  நான்கு மணி முதல் இரவு  பத்து மணி வரை வியாபாரம் செய்துவருகிறேன்.  சாலையின் மறுப்பக்கம் accenture கம்பெனி வாசலில் இவருக்கும் அந்தக் கடையும் என்னுடையது தான்.

ஒரே இடத்தில இரண்டு கடைகள் இருக்கும் பொதும், இவர் கடையில் பானி பூரி வாங்க மக்கள் வரிசையில் நிற்பார்கள் என்று பெருமையுடன் கூறினார்.   அவரது அந்த பாணி, மிகவும் காரமாக அசல் வடக்கு சுவையுடன் இருப்பது தான் அவரது கைவண்ணம். பத்து ரூபாய்க்கு ஆறு பூரிகள். ராமனால் ஒரு ரவுண்டுடன் நிறுத்த முடியவில்லை. மற்றுமொரு ரவுண்டு சென்றான்.

சுக்கா பூரி தயார் நிலையில் 

வடக்கு ஸ்பெஷல் பானி பூரி என்றாலே கடைசியாக கொடுக்கப் படும் சுக்கா பூரி தான். சுக்கா பூரி என்பது தண்ணி இல்லாமல் வெறும் பூரியின் உள் உருளை மசாலா கலப்பு சேர்ந்து தரப்படுவது. இவர் அந்த சுக்கா பூரியில் உருளை மசாலாவுடன், மேலும் சில மசாலா வகைகளை இணைத்து பினிஷிங் டச்சாக எலுமிச்சை சாரை பிழிந்து தந்து ராமனை தன் வசப்படுத்திவிட்டார். 

	Tweet